Futbol ve Sol bir yalnızlık hikayesi gibi bu memlekette. Buluşamayan, buluşturulmayan sevgililere dair bir ayrılık misali. Sadece birkaç düzine isim ve bu isimlerin arabaları ile manken sevgilileri üzerinden yürüyen bir aşk hikayesi. Siyaset bulaştırılmamış ve bulaştırılmaması gereken bir mecra her zaman. Aslında bulaştırılmayan bu (SOL) siyaset sayesinde hiçbir emekçinin adının bile geçmediği bir saha. Mütevazi futbolcuların “masörümüzden hocamıza kadar” gibi kalıplaşmış ezberlerinin dışında hiçbir zaman hiçbir yerde oldurulmayanların ve onların sürekli sömürülen emekleri üzerine kurulmuş bir düzen.
Kendi ticari kaygıları dışında bir kaygısı olmayan şirket sahiplerinin veya baronların kulüpler üzerine kurdukları hegemonyaların yıkılması içn bir umudumuz var artık. Çünkü, bir sendika oluşmakta memlekette Metin Kurt ve yoldaşlarının sayesinde. Türkiye Devrimci Spor Emekçileri Sendikası. İlk 18 için değil, geri kalan tüm saha dışı emekçiler için çalışmayı kavga belleyen bir sendika. Sporun bir meslek kolu olduğunu savunan ve spor emekçisinin tüm hakları için çarpışmayı arzulayan bir sendika.
Nefret ve karşıtlık söylemi üzerine kurulan, yüzbinlerce insana daraltılmış ve sorgusuz bir düşünce hayatı empoze eden bir çark döngüsü bu günümz futbolu ve her ülkenin bir “yalnız adamı” var bu kirli endüstride. Brezilya’da askeri rejime karşı her daim direnen Dr.Socrates, Fransa’ da kapitalist düzen karşıtı söylemleri ile son başkan aday adayımız Cantona, İtalya’da Cristiano Lucarelli ve ülkemizde kendi isteği ile yalnızlığı seçmiş Metin Kurt.
Sol açıktı Metin Abi ve nadir bulunur bu memlekette solak. Kesmeşeker şarkısındaki gibi aslında; Metin Kurt gibi yalnızız ceza sahasında…
